۷۸۶

سلام بچه ها خوب هستید؟شرمنده که دیر کردم بدونه پر حرفی میرم سر اصل مطلب.

اگه یادتون باشه که حتماً هست پنج شنبه 30 شهریور مرضیه خانوم گلم قرار بود که بیاد ایران.

من از صبح خودم رو آماده کرده بودم.اول رفتم آرایشگاه بعدش به محل کار خلاصه که خودم رو یجورایی سر گرم میکردم تا

وقت بگذره.

بالا خره ساعت 6 بعد از ظهر شد.پروازشون قرار بود ساعت 7:20 به زمین بشینه.

من از محل کارم اول رفتم خونه تا لباسامو عوض کنم و بعد از خونه برم فرود گاه.

اون روز من ماشین نداشتم چون بابام رفته بود مسافرت و ماشین من رو با خودش برده بود و قرار بود که 2روز قبل از اومدن

مرضیه که سه شنبه باشه من هم برم شهرستان تا با پدر عزیز برگردم آخه وقتی بابام رفته بود مدارک ماشین رو نبرده بود و

مدارک تو کیف من جا مونده بود به همین دلیل من باید میرفتم که بابام توی مسیر برگشت دچار مشکل نشه از طرفی هم نمیخواستم تنهایی برگرده چون خسته میشد.من به بابام گفته بودم که من نمیتونم بیام چون پنج شنبه باید برم فرود گاه . خلاصه قرار شد من بعد از این که رفتم فرود گاه و مرضیه رو دیدم از اون طرف برم شهرستان و روز جمعه با  بابام برگردیم.سرتون رو درد نیارم از خونه که اومدم بیرون هی دو دل بودم که با آژانس برم فرودگاه یا ماشین کسی رو قرض بگیرم؟گفتم ولش کن با آژانس میرم از همون طرف هم یه راست میرم ترمینال و میرم شهرستان.تو این فکر بودم که یه دفعه زد به سرم گفتم که اگه ماشین ببرم بهتره که!توی مسیر برگشت میتونم مرضیه رو بیشتر ببینم  فوقش بر میگردم ماشین رو تحویل میدم و بعد میرم ترمینال.

تو فکر ماشین بودم که یاد پسر عموم افتادم .باهاش تماس گرفتم و از اون در خواست ماشینش رو کردم.

اونم گفت باشه و رفتم ماشینش رو گرفتم.خلاصه بعد از کلی ذوق و شوق و عجله ساعت 7:10 به فرود گاه رسیدم.وارد سالن که شدم دیدم که مثل همیشه ایران ایر تاخیر داره حدود 25 دقیقه تاخیر داشت.یه کم توی سالن چرخیدم بعدش اومدم بیرون یه دوری هم اونجا زدم وقتی برگشتم به سمت سالن دیدم که روی تابلو نوشته :انقدر وول نخور پرواز مرضیه جانت آماده نشستن به زمینه.

منم کلی ذوق کردم.رفتم از گل فروشی یه شاخه رز  خریدم و رفتم چسبیدم پشت شیشه ها آخه قرارمون اونجا بود تا وقتی میاد هم دیگه رو ببینیم.

من داشتم انتظار میکشیدم  که یه دفعه دیدم یکی از پشت سرم دستش رو گذاشت رو شونم.

با تعجب برگشتم و دیدم سعید دایی مرضیه است.با هم سلام و احوال پرسی کردیم.پرسیدم که :سعید کیا برای استقبال اومدن؟گفت :برادر مرضیه با خانومش و مادر و پدر خانومش مامان خودم (مادر بزرگ مرضیه)و بقیه داییاش و بعد از کمی صحبت سعید گفت:از اینجا یه کم برو اون ور تر تا برادر مرضیه تو رو نبینه.

منم گفتم بزار ببینه اصلاً برام محم نیست .من از این چیزا نمیترسم.و بعد سعید گفت :تا شک نکردن من برم و با هم خدا حافظی کردیم.

من باز برگشتم به سمت شیشه ها .تو فکر بودم که یه هو چشمم خورد به مرضیه .قادر به ایستادن نبودم نمیدونم چرا پاهام میلرزید.زبونم بند رفته بود گلی رو که براش خریده بودم فقط از پشت شیشه ها نشونش دادم.

اشک تو چشام جم شده بود ولی این بار اشک خوشحالی بود.

مرضیه از پشت شیشه ها رد شد و رفت به طرف سالن.

من هم خودم رو رسوندم به سالن دیدم که مرضیه در حال رو بوسی با برادرش و احوال پرسی از فک و فامیل.

با چشماش داشت دنبال من میگشت ولی من تو دیدش نبودم.بعد از تمام این حرفا رفتن تا سوار ماشین بشن و برن خونشون.من با موبایل داییش (سعید)تماس گرفتم و گفتم که اگه تو مرضیه رو سوار ماشین کردی آروم حرکت کن تا من بتونم مرضیه رو ببینم.آخه بقیه اقوامشون هم ماشین داشتن به خاطر همین به سعید سفارش کرده بودم.بعد من هم سوار ماشین شدم و منتظر بودم تا حرکت کنن من هم راه بیوفتم تا این که دیدم سعید از کنار من بوق زنان رد شد.من هم راه افتادم .وقتی به ماشین سعید نزدیک شدم دیدم که مرضیه تو ماشینش نیست

با موبایلش تماس گرفتم گفتم مرضیه کجاست؟اون هم با حالت رمز به من فهموند که مرضیه سوار ماشین اون یکی داییش شده.نمیتونست وازه حرف بزنه آخه مادر مرضیه تو ماشینش بود.

من هم از سعید رد شدم تا اون یکی ماشین رو پیدا کنم .

بالاخره همین تور هم شد اواسط اتوبان شیخ فضل اله بودم که مرضیه رو توی پراید داییش دیدم .کلی ذوق کردم.

تو همین حال و حوا بودم که دیدم ماشینی که من سوارش بودم یه بویی میده.به آمپر آب نگاه کردم دیدم سر جاش پس این بو دیگه چیه؟بی خیالش شدم و به راه خودم ادامه دادم.

                                                               ۷۸۶

دوستای عزیز بازم سلام خوبید؟

شرمنده که دیر اومدم الانم که اومدم به این خاطر بود که بیشتر از این دیر نکرده باشم

حقیقتش من به مشکل بر خوردم تو درد سر افتادم اونم بد جور.

حالا توی یه فرصت مناسب حتماً همه چیز رو توضیح میدم.

تا بعد همه شما عزیزان رو به خدا میسپارم

                        (محمد)